1- برای رئیس جمهور نشدن آقای احمدینژاد بالاخره باید به یک نفر دیگر رای بدهیم و آگاهان، کارشناسان، محققین، دانشمندان علوم ارتباطات، کاوشگران فضایی و ... معتقدند فهمیدن این موضوع خیلی هم امر دشواری نیست.
2- طبعا باید بین کسانی که کاندیدا هستند به یک نفر رای بدهیم و الا بنده بر فرض شاید دلم بخواهد بهسانی رای بدهم، شما هم شاید دلتان بخواهد به افشین قطبی رای بدهید. دشوار نبودن درک این موضوع را هم آگاهان تائید کردهاند.
3- مرد برای هضم دلتنگیاش گریه نمیکنه، قدم میزنه (اینو دوست دارم. هر جا دلم بخواد مینویسم!)
4- گزینههای اصلاحطلبان میرحسین موسوی و مهدی کروبی هستند. بعضی دوستان که هی مینویسند عبدالله نوری یا ... به این قضیه توجه ندارند که در این مورد خاص، 50 درصد قضیه که نظر دوستان باشد حل است اما 50 درصد باقی مانده که آمدن و ایضا تائید صلاحیت شدن این افراد باشد هم متاسفانه و با عرض شرمندگی ملاک است.
5- عدهای در این میان اعتقاد دارند که به دو نفر با هم نمیشود رای داد. یعنی اگر دو اسم در یک برگه رای نوشته شود ... نه ، به نظر آگاهان و کارشناسان نیاز نیست. این یکی را خودمان بلدیم.
6- ما برای آقای کروبی احترام قائلیم و با محمد قوچانی هم سلام و علیک داریم (اتفاقا چند روز پیش در نشر چشمه با هم این کار را کردیم!) اما مثل محمد خاتمی خودمان را هی مدام به نفع میرحسین کنار میکشیم. متوجهید که؟!
7- من اساسا و اصولا آدم اطواریای نیستم، یک بار چهار سال پیش از این ادا اطوارها در آوردیم ماحصل کارمان جایش هنوز درد میکند. قبول ندارید از آقای الهام بپرسید.
8- میدانم گفتم پانزده دلیل اما همینقدر نوشتم. خب شما مخاطبان قشنگ «سر کوچه» چه کارهاید. بقیهاش دست شما را میبوسد (هیجانزده نشوید، گفتم دستتان!).















